خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : الشيخ ناصر مكارم الشيرازي )

21

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى )

وهيچ گاه نمىتواند باور كند كه اين سخن كسى است كه به هنگام جنگ در درياى لشكر دشمن فرو مىرفت وپهلوانان وجنگجويان نيرومند را بر زمين مىافكند . وأو با اين حال يكى از زهّاد است ويكى از افراد صالح وپاك كه نمونه‌اى برايش پيدا نمىتوان كرد . اين است فضايل عجيب وشگفتىزا وويژگيهاى لطيف أو كه جمع ميان اضداد كرده است . بسيار مىشد كه من در اين باره با برادران مذاكره مىكردم وشگفتى آنها را از اين ويژگى خاص امام عليه السلام بر مىانگيختم وراستى اين خود جاى عبرت وشايستهء انديشه وفكر است . اگر در ميان سخنان انتخاب شده لفظ مردد ويا معناى مكررى آمده است عذر من در اين باره اين است كه در روايات مربوط به سخنان امام عليه السلام اختلاف شديدي است گاه سخنى را در روايتي يافتم وهمان طور كه بوده آن را نقل كردم . سپس روايت ديگرى به دستم رسيده در همان موضوع ، اما با روايت قبل يكسان نبوده ، يا به خاطر مطالب بيشترى كه داشته ، ويا به خاطر لفظ جالب‌ترى كه در آن به كار رفته ، لازم بود آن را نيز بياورم . اين نيز ممكن است بر اثر طولانى شدن مدت ، آنچه در پيش نوشته بودم فراموش شده باشد وقسمتى از آن در اثر سهو نسيان ، نه عمداً دوباره آورده شده است . با اين حال ادعا نمىكنم كه من به همهء جوانب سخنان امام عليه السلام احاطه پيدا كرده‌ام به طورى كه هيچ كدام از سخنان أو از دستم نرفته باشد ، بلكه بعيد نمىدانم كه آنچه نيافته‌ام بيش از آن باشد كه يافته‌ام وآنچه در اختيارم قرار گرفته است كمتر از آنچه به دستم نيامده . اما وظيفهء من غير از تلاش وكوشش وسعى فراوان براي يافتن اين گمشده‌ها نيست ، واز خدا مىخواهم در اين راه مرا راهنمايى كند . بعد از تمام شدن كتاب ، چنين ديدم كه نامش را « نَهْجُ الْبَلاغَه » بگذارم زيرا اين كتاب درهاى بلاغت را به روى بيننده مىگشايد ، وخواسته هايش را به أو نزديك مىسازد . اين كتاب هم مورد نياز دانشمند وعالم وهم دانشجو ومتعلّم ، وخواستهء شخص بليغ وزاهد در آن يافت مىشود . در ميان كلمات امام عليه السلام سخنان شگفت انگيزى در مورد توحيد ، عدل وتنزيه خداوند از شباهت به خلق مىبينيم كه تشنگان را سيراب كرده ، وپرده‌ها را از روى تاريكى شبهات برمىگيرد . از خداوند بزرگ توفيق ونگهدارى از لغزش را خواستارم ، ونيز مىخواهم كه به من در اين راه مقاومت ويارى بخشد وبه أو پناه مىبرم ، از خطاى فكر پيش از خطاى زبان ، واز خطاى سخن ، پيش از لغزش قدم ؛ أو مرا كفايت مىكند وبهترين حافظ وياور است .